donderdag 6 juni 2019

Empuriabrava



Donderdag(avond), 6 juni,

Geheel tegen onze gewoonte in zijn we blijven hangen in Empuriabrava. Waarom?  Nou het weer in de rest van Noord Europa was nou niet bepaald mooi en hier hadden we in het begin wel behoorlijk wat wind, de bekende Tra Montana, maar als die  niet had gewaaid dan was het veel te warm geweest nu konden we rustig aan de temperatuur wennen. Tweede reden om hier te blijven: het is hier schoon en netjes en reden nummer 3, misschien wel de belangrijkste, het is hier gewoon gezellig en dat wil ook wat, zo niet alles.  Maar aan alle goede dingen komt een einde. Morgen, vrijdag dus, gaan we weer langzaam aan richting  het Edamse. Ons eerste reisdoel is Montpellier, Frankrijk dus,  zo’n 250 kilometer hier vandaan, vervolgens staan Clermont ferrand, Besancon en Luxemburg in de reisbeschrijving. Als we overal een dag of 3-4 blijven (of iets langer als het er mooi en gezellig is) dan zijn we rond zondag 23 juni weer thuis en is Jan tevreden want dan is hij niet jarig geweest en dus ook niet ouder geworden denkt hij en dat is maar goed ook want toen onze buuf hier van de week vroeg hoe oud hij eigenlijk was antwoordde hij vol overtuiging: “76!!!!!”.  
Verder is er geen nieuws en volgens het gezegde is dat goed nieuws…….dus alle kans dat jullie niets meer van ons horen tot dat we thuis zijn.

maandag 20 mei 2019

Empuriabrava


Maandag   20 mei,


Een week geleden zijn we vertrokken van Millau, niet over het imposante viaduct maar kruipdoor-sluipdoor tot Perpignan, toen via de tolweg door de Pyreneën naar Empuriabrava in Spanje waar we ons kamp hebben opgeslagen op camping Mas Nou.
Camping Le Viaduct in Millau was heel ruim, goed sanitair maar heel erg rustig, het beroerde weer zal daar ook debet aan zijn geweest en een paar kilometer verder zit je in het zonnige Spanje dus waarom blijf je dan in de nattigheid en kou hangen. Wij hebben in ieder geval na 4 nachtjes, we wilden toch wat van de omgeving zien en die is daar werkelijk prachtig, onze biezen gepakt en dus richting Spanje gegaan. Zoals al gemeld binnendoor, dat is heel goed te doen en je ziet wat meer van het land en het spaart een hoop tol uit, je doet er wat langer over maar we hebben de tijd aan ons zelf.
De afstandsbediening van de mover werkt weer als een zonnetje maar dan moet er natuurlijk iets anders mis gaan en ja hoor……….net voor we de tolweg zouden pakken bij Perpignan zijn we gestopt om een broodje te eten en even wat te drinken. Open je de deur van de caravan komt een walgelijke zoete geur je tegemoet….je kijkt om het hoekje en je ziet een rood limonadenspoor uit het gesloten kastje richting de slaapkamer kruipen….SHIT!!!!!!! Blijkt de fles limonade niet helemaal klem te hebben gestaan die is dus omgevallen, dop los geschoten en…….vul maar in. Onze stop duurde dus een half uurtje langer dan gepland. De ergste rommel opgeruimd en schoongemaakt en toen nog een uurtje rijden naar de camping, daar een mooi plaatsje gezocht (tussen de Nederlanders er kunnen er niet veel meer thuis zijn want dit is echt een Nederlandse enclave in Spanje met hier en daar een Belg en in het weekeinde af een toe een Spanjaard. We wisten dit niet maar het is wel gezellig.) en alle spullen onder het bed vandaan gehaald en ontdaan van de limonade, de vloer opnieuw gedweild want alles plakte toch nog behoorlijk en rook nog “heerlijk” zoet en als je iets niet wilt is het zoetigheid open en bloot neer gooien want dat is een uitnodiging voor de mieren en je moet er toch niet aan denken die gluipertjes in je bed. Brrrrrrrr. Een goed begin dus van een paar weekjes Spanje. In ieder geval zorgde het direkt voor contact met de buren die kwamen informeren wat we (vooral Jan) toch aan het doen waren tijdens onze vakantie, blijken die dus haast om het hoekie van de deur bij ons te wonen. Ze komen uit Landsmeer, hebben hun caravan ook bij Waterland gekocht en zijn niet echt te spreken over de manier van (laten we het netjes zeggen) communiceren van de grote baas en wat de politiek betreft is buurvrouw het volledig eens met Jan zijn standpunten. (buurman zegt niet veel die is nagenoeg doof en kan de discussies, voor zover die er al zijn, niet goed volgen maar is het wel met zijn vrouw eens.) Kortom de eerste uren van ons verblijf hier hadden we genoeg te doen maar alles konden we rustig naar buiten gooien want voor het eerst sinds de ruim 2 weken dat we onderweg waren scheen de zon en was het lekker warm (22 graden). Empuria is een vreemd stadje, het lijkt wel of de verschillende huizenblokken om het water zijn heen gebouwd met daar tussen door een weg met daaraan diverse supermarkten, winkeltjes en eethuisjes en overal, op de vreemdste plaatsen, dus tussen de huizen door liggen boten groot en klein, zeilbootjes, kano’s en waterfietsen noem maar op….of ze ooit van hun plaats komen…. Geen idee.
Dinsdag heeft Jan het strand opgezocht en woensdag hebben we de was gedaan, dat was leuk binnen een uur was alles kurkdroog want er stond behoorlijk wat wind en dan dat zonnetje je kon er op wachten.  Jan heeft ook de auto nog even een poetsbeurt gegeven want dat was na 2 weken wel nodig vond hij. Had ie beter niet kunnen doen want donderdagavond begon het te regenen en dat bleef zo tot laat zaterdagmiddag en de paadjes op de camping veranderde dus in baggerpoelen….weg schone auto! Zondag kwam het zonnetje weer voor de dag, nog niet fanatiek maar het was een goede voorbode voor de rest van de aankomende week. We zijn een stukje gaan rijden naar Cad

aques een klein dorpje over de berg en daar was het al prachtig weer maar zeker weten dat de Volendammers het plaatsje om zouden dopen tot “bedakkes”. Je komt binnen rijden, kan maar één kant op, alles is eenrichtingsverkeer, over een smalle boulevard, kunt niet keren en moet dus maar doorrijden door hele smalle straatjes de een nog steiler dan de ander en hopen dat je met een paar keer steken de bochten kunt maken zonder schade aan te richten hetzij aan je eigen auto of aan die van een Spanjaard want die parkeren daar ook nog even op alle mogelijke en onmogelijke plaatsen. Het schijnt dat Salvador Dali en nog een aantal andere kunstenaars er vaak verbleven (of misschien nog wel verblijven) om er inspiriratie op te doen de omgeving leent zich er in ieder geval wel voor.
Vandaag, maandag de 20e dus, is het prachtig weer, na de dagelijkse opruim- en poetswerkzaamheden is Jan even vertrokken naar het strand en zorgt Lia dus even voor een berichtje naar het thuisfront. Als er niets bijzonders gebeurd horen jullie volgende week weer iets van ons als we weer  verkast zijn naar een andere camping. Welke??? Nog geen idee……..

Vichy

Vrijdag 10 mei 2019,


We zijn alweer ruim een week onderweg en hebben nog niets (behalve een paar foto’s) van ons laten horen. Is er dan niets bijzonders gebeurd? Ja….en Nee. Laten we bij het begin beginnen……
Woensdag 1 mei om 9.15 trokken we de deur van de Claes Boesserstraat achter ons dicht, Jan enthousiast en Lia met gepaste tegenzin. De eerste stop zou weer zijn camping de Birkelt in Luxemburg maar dat liep even anders. Om half 3 waren we op de plaatst van bestemming. Receptie gesloten i.v.m. middagrust (ouderwetse regel maar ja je hebt het er maar mee te doen) dus maar even wachten tot 3 uur. Ondertussen even kijken of ons “eigen” plekje nog vrij was. Pech er stond nu een of andere Indianen tent en rond om kant ern klare tenten en sta-caravans. De camping is inmiddels overgegaan in andere handen en het “echte” kamperen raakt dus in het verdomhoekje. De oud collegega van Jan, die inmiddels inboedel van de Birkelt is geworden, was er ook nu en liet ons weten dat er alleen nog plaats was beneden op de camping omdat iedereen naar boven was getrokken omdat er beneden enorm veel herrie is door bouw werkzaamheden, bovendien was het heel druk door de voorjaarsvakantie, hadden wij effe niet aan gedacht. Wat te doen…..
Luxemburg heeft meer campings en dichtbij, met iets minder faciliteiten zoals een overdekt zwembad, animatie, etc. ligt “Auf Kengert” we hebben onze sleurhut daar nog nooit neer gezet maar eens moet de eerste keer zijn en het was zeker niet de laatste keer, lekker rustig en mooi en niet te vergeten, zoals zij in het informatieboekje laten weten (Wie houdt nou wie voor de gek) is het een “groene”camping want ze betrekken hun stroom van Nederlandse windmolenns!!!!!                                 
Met een half uurtje stond de boel op zijn plaats en zaten we in het zonnetje met een kop koffie en later een glaasje wijn, maar dat was ook voor het laatst de 3 dagen dat we er waren want er volgde regen en natte sneeuw. Tussen de bedrijven door heeft Jan de buren nog even uitgelegd hoe je een caravan neer zet. Ze hadden hun tweede caravan maar waren nog steeds beginnend kampeerder en mevrouw werd misselijk in de wagen want je lag scheef in bed en alle kastjes konden op niet dicht of vielen steeds open.  Om weer even goed te slapen, zonder uit je bed te rollen, lieten ze de caravan achter op de camping en gingen dan een paar dagen naar huis in Nederland  (Best bij Eindhoven) voor hun ca. 2 uur rijden.
Zaterdag zijn  we verder getrokken naar Franrijk, bij het oprollen van de luifel bleek dat er een klittenbandje was los geraakt dus die kunnen we nu maar aan een kant vastzetten is wat lastiger maar levert verder geen problemen op. Wat wel vervelend is, vooral voor Jan, is dat de accu van de boormachine het heeft begeven dus het in- en uitdraaien van de pootjes moet nu handmatig gebeuren. Het weer bleef slecht een ook de vooruitzichten zijn knudde en het is koud……….
Maandag richting Vichy gereden maar ’s-Morgens  eerst het ijs van de caravan krabben. Een rustige camping waar we een mooie plaatst haddern en zowaar mooi weer, tenminste overdag in het zonnetje maar ’s-Nachts was een extra dekentje nodig, tjonge wat was het koud. Voordat we donderdag verder zouden trekken op woensdagavond nog even kijken naar de wedstrijd van Ajax. Een halfuurtje voor de aftrap werd er op de deur geklopt door Ben uit Lisse. Hij had een auto met nederlands kenteken gezien en daarbij een schotel en was nu zo brutaal om te vragen of die Nederlanders misschien voetbal gingen kijken  en of hij af en toe mee mocht kijken. Nou wat doe je dan als medelander? Je zegt tegen de man dat hij de wedstrijd wel helemaal mag zien, hoe kun je een mens gelukkig maken? Na afloop van het debacle hebben wij het niet meer over de wedstrijd gehad maar over Ben. Hij is vader van 3 zoons, heeft 4 kleindochters waarvan de oudste 19 jaar is, hij heeft een rijtjeshuis met nog maar 300 euro hypotheek en dat is niks want aan huur betaal je meer. Zijn vrouw is een (zacht uitgedrukt) moeilijk persoon, niet erg aardig en regelt alles. Zij heeft een smartphone en een tablet, wil eigenlijk geen contact met andere mensen kan dan bijzonder onaardig zijn, ze heeft eigenlijk, aldus Ben, een gespleten persoonlijkheid, ze regelt alles zoals het afzeggen 

van de krant, het omzetten van abonnementen etc. kortom het is een moeilijk mens met heel veel gebruiksaanwijzingen maar hij doet het er maar mee. Tijdens de hele wedstrijd heeft hij gerateld en bovendien alle spelers aanwijzingen gegeven helaas het mocht niet baten en wij waren suf geluld jeetje wat een man…. Ja zo hoor je nog wel eens wat maar……we hebben begrip voor zijn vrouw.
Donderdagochtend de boel weer opgebroken, na een hele nacht regen was het gelukkig even droog, maar alle goeie dingen (en dus ook de slechte) komen in 3en. Na het afbreken van het klittenbandje, het begeven van de accu maakte nu de afstandsbediening van de moover geen contact meer dus is ook nu handkracht geboden. Het lukte om samen de kar van de wiggen te halen en aan te koppelen. Grotere zorg was om hem op de volgende camping, vlakbij het Viadukt van Millau, waterpas te krijgen, want met anderhalf persoon (lia is nou niet echt handig in deze) wordt dat een hele klus. Maar het geluk is met de domme. We staan op een mooi plekkie, kijken over het riviertje de Tarn en wonder boven wonder de plek is zo vlak dat we zonder hulpmiddelen waterpas staan. Laten we het er op houden dat ieder krijgt wat hem/haar toekomt. Het weer is ook hier niet je dat maar het schijnt beter te worden. Na dat de boel weer op zijn pootjes stond is Jan gaan klooien met de moover-afstandbediening. Op het internet werden de problemen ook gemeld met mogelijk oplossingen dus op goed geluk aan de slag. Met veel moeite (het is maar plastic en dat breekt zo) heeft hij een stukje van de boven- en onderlaag van elkaar weten te krijgen, Lia kon er een stukje plastic tussen douwen en het is niet te geloven het ding maakt weer contact dus we kunnen weer een bergie op. We blijven hier tot waarschijnlijk maandag. Hoe dan verder?..........Jullie lezen het wel in een volgende up-date….

zondag 21 mei 2017

Lazise

Jawel mensen,
Peschiera de ingang 

Het beeld van Julia iedereen moet natuurlijk met haar op de foto
Jullie zien het goed we staan nog steeds aan het Gardameer. Het is hier goed toeven en het weer is fantastisch. Een lekker zonnetje, temperatuur tussen de 25 en 30 graden en als het al te benauwd wordt even een onweersbui en alles is weer opgefrist. De dekbedden hebben we ingewisseld voor een lakentje dus ook ’s-nachts is het niet te warm. Hebben jullie dan helemaal niets beleefd zullen jullie denken want het is immers al een tijdje geleden dat we wat hebben laten horen. Nou dat klopt maar Lia moest eerst even bij komen. Vorige week zaterdag (het was de 13e) ben ik aan de dood ontsnapt!!!!! ’s-Morgens in alle vroegte (rond half 9 dus) zit Jan buiten bij het oventje te wachten tot dat de broodjes gaar zijn. Het weer is dus zoals gezegd prachtig en dus staat de deur gewoon open. Lia zit al aan de gedekte tafel vliegt er plots een vogel naar binnen………..Blinde paniek, hartkloppingen, hoge bloeddruk en wat je nog meer kan verzinnen. In ieder geval de boter, kaas en eieren lagen op de grond, de vogel, zo mogelijk nog meer geschrokken, was gevlogen en Jan lachen. Dus meer dan genoeg bedakt om het op zijn Volendams te zeggen en tot rust komen was een verreiste en waarom zou je de kou op gaan zoeken als het hier zo lekker en ook gezellig is want het lijkt wel of alle ouwe lui (daar horen wij natuurlijk niet bij) uit Nederland zijn weg getrokken om hier te genieten van zon, meer en lekker eten.

Het balkon van Romeo en Julia in Verona
Ondanks het mooie weer en de rest, hebben we toch besloten om woensdag aanstaande het Italiaanse achter ons te laten en weer richting Oostenrijk te gaan. Het weer schijnt daar ook beter te gaan worden en eens moet je toch gaan opbreken. We blijven dan ruim 2 weken in Karinthië en hebben dan nog een weekje de tijd om weer terug te keren naar het Edamse of Ilse moet andere plannen hebben dan zijn we er natuurlijk wat eerder maar of dat gaat gebeuren horen jullie dan  van ons……………

donderdag 4 mei 2017

Lazise

Lazise, 4 mei
Ons plekje Camping Fossalta
We staan dus aan het Gardameer in Italië. Vorige week donderdag hebben we Oostenrijk verlaten. Iets eerder dan gepland maar zoals al eerder gemeld Lia wil niet met de sleurhut op wintersport en er werd sneeuw verwacht. De winterbanden waren al omgewisseld dus we zoeken het mooie weer op. Via de Brennerautobaan is het land van Pavarottie dus ons doel geworden. Een ritje van 250 kilometer met op de Brenner forse sneeuwbuien (maar rustig aan achter een vrachtwagen geen enkel probleem) de weg was schoon maar op de bomen en in de berm lag toch zeker een laagje van 5 cm. sneeuw.
Aangekomen bij Lazise hebben we al snel een mooi plekje gevonden en de boel neer gezet. We waren net aan het overleggen wat te doen met het eten toen het aarde donker werd en er een behoorlijk buitje los barstte. Dat laatste gebeurd hier meer (gelukkig meestal in de nacht zodat we overdag lekker kunnen genieten van de zon).
Wat wel opvalt is dat je tegenwoordig in het voorjaar niet op vakantie kunt gaan zonder hond(en). Nu staan we wel op een camping waar honden zijn toegestaan maar toch…….. Het ontlokte Jan de zeer verstandige opmerking dat als je op een camping zou staan waar huisdieren verboden zouden zijn dat je dan waarschijnlijk geen beesten zou zien. De slimmerd!!!
Voorlopig hebben we hier nog niet van al het moois genoten dus blijven we nog een paar dagen. Waar de wind ons dan heen blaast (als die er is) weten we nog niet. Het kan zijn dat we in Istrië belanden maar voor het zelfde geld is het terug naar Oostenrijk of dieper Italië in alles is afhankelijk van het (mooie) weer, we houden jullie bij tijd en wijle op de hoogte……….





zaterdag 22 april 2017

Natters

Natters, 22 april
Hallo luitjes,
Camping Nattersee
Nu we een weekje onderweg zijn wordt het toch tijd om eens iets van ons te laten horen.
Zondag eerste Paasdag hebben we dus het Edamse verlaten en zijn richting Luxemburg vertrokken. Jan dol enthousiast dat hij eindelijk weer de weg op kon en Lia met de nodige tegenzin.Het was koud maar droog en zelfs een waterig zonnetje, maar na de tunnels (bij Utrecht) begon het slechte weer. Regen, regen en nog eens regen. Aangekomen bij La Rochette was het wel weer droog maar KOUD niet te geloven. Lia heeft altijd gezegd niet met de caravan op wintersport te willen maar Jan daarin tegen zou de sleurhut graag eens uit willen proberen bij kou. Nou dat is dus gelukt. Je geloofd het niet, op de camping een zonnetje en zelfs 15 graden dus mooi weer om eenritje te maken richting Moezel om daar wat foto’s te maken. Nou dat is mooi niet gelukt we kwamen in een forse sneeuwbui terecht en de temperatuur adviseerde om lekker in de auto te blijven.
Wat we begrepen hebben is het thuis ook wel koud geweest maar sinds we er met de kar op uittrekken hebben we dit nog niet meegemaakt. Een smal bed van 140 cm heeft dan zijn voordelen je ligt wat dichter bij elkaar en deelt zo de warmte maar zelfs dat was niet genoeg er moest een extra dekbed bij om op temperatuur te blijven.
Donderdag 20 april hebben we Luxemburg verlaten en zijn richting Oostenrijk gegaan. We hebben 2 nachtjes doorgebracht te hebben in de omgeving van Stuttgard staan we nu dus op camping Nattersee en kijken uit op de besneeuwde bergen. Onderweg hier naar toe zijn we door een waar sneeuwlandschap gereden, het zag er prachtig uit want er scheen ook nog een lekker zonnetje maar we vroegen ons wel even af of we echt met onze zomervakantie waren begonnen.

De vooruitzichten zien er niet beroerd uit. Hier blijven we ongeveer een weekje en dan is het de bedoeling om via de Brenner door te gaan naar Italië of die planning gehandhaaft blijft? De tijd zal het leren dus blijft ons volgen………

donderdag 19 mei 2016

Hermagor 2016

Hermagor, 19 mei 2016
Nadat hij de hele nacht had liggen woelen vond Jan het afgelopen zondag de 15e mei om half zeven de hoogste tijd om op te staan. Even een snel ontbijt, de laatste spullen inladen en karren maar. Om 8.00u reden we Edam uit naar onze eerste overnachtingsplaats die was gepland even onder Frankfurt.  Met een waterig zonnetje gingen we van start dat later in de morgen steeds meer kracht kreeg. De reis verliep voorspoedig, een kop koffie en een broodje op zijn tijd, weinig vrachtverkeer op de Duitse autobahn met als gevolg dat we om 15.00u op de plaatst van bestemming waren. De camping ligt aan een klein meertje. Gelukkig kregen wij een plaatst niet pal aan het water maar een treetje hoger want wat bleek er zat een troep ganzen die later op de avond en de volgende morgen in alle vroegte aan de wandel gingen over de camping. Diverse ouderparen met een stuk of 10 jongen per stel. Heel leuk als je van vogels houd maar niet als je naam Lia is.

Om 08.30 was alles weer ingepakt en vervolgde we onze route nu richting de Oostenrijkse grens. Ook nu was er weinig vrachtverkeer te bekennen, op 2e Pinksterdag mochten ze blijkbaar ook de weg nog niet op. Vervelend voor diegene die hun brood op de weg moeten verdienen maar voor ons wel prettig. Het weer was afgelopen maandag diep triest. Regen, regen en nog eens regen. We waren net een uurtje onderweg toen een paar auto’s voor ons een Bulgaar in zijn bestelbusje niet oplette en bij wegwerkzaamheden op een paar betonblokken dook en over de kop vloog. De brokstukken lagen overal maar we konden er gelukkig nog net langs (er stond al wat hulp bij dus ons hadden ze niet nodig.) Later op de radio werd er een forse file gemeld dat had ons zeker een uur of 2 opgehouden maar nu waren we toch rond 16.00u op de camping.
Een droog uurtje hebben we niet gehad, alleen (die mazzel hadden we dan weer wel) ’s-Morgens bij het opbreken was het wel droog maar ijzig koud. Geloof het of niet maar het heeft ’s-Nachts niet geregend maar gesneeuwd. Ook tijdens onze laatste etappe op de top van de Tauernautobahn, we konden onze ogen niet geloven, hadden we nog wat sneeuwvlokken op het autoraam. We zagen onze geest al dwalen! We willen mooi weer en hebben niet gekozen voor een wintersportvakantie.
Het valt allemaal gelukkig best mee. Het waren maar een paar verdwaalde vlokken want éénmaal door de Katzenbergtunnel en in Karinthië aangekomen scheen de zon. 

We hebben dit keer gekozen voor de Schlugacamping in Hermagor in plaats van de Seecamping. Er is hier wat meer nering wat natuurlijk ook komt door de Duitsers die Pinkstervakantie hebben. Om 12.30u zijn we aangekomen en een uurtje later zaten we in het zonnetje aan een glaasje fris want Jan heeft (niet te geloven in de ruim 40 jaar dat we elkaar nu kennen nog nooit gebeurd) zijn lunch overgeslagen want hij had tijdens de koffiestop trek in een stukje appelgebak en dat was een beetje groot, voeg daarbij nog een lading slagroom en dan heb je een hele maaltijd achter je kiezen.
Woensdag (gisteren dus) was een mooie zonnige dag. Vandaag is het wat minder het begon met een paar wolkjes en later veranderde dat in regen maar dan hebben we hier een prachtig saunacomplex waar we ons prima kunnen vermaken. Inmiddels is het weer droog en zijn de vooruitzichten uitstekend met andere woorden het begint echt op vakantie te lijken.

Voorlopig zijn jullie even op de hoogte van onze “belevenissen” als er weer wat te melden is dan komt het in het vervolg van deze “nieuwsbrief”………………Dus houdt hem in de gaten……….

donderdag 1 oktober 2015

Otterlo

 Op dit moment staan we op de camping de Zanding het is een park in opbouw voor chaletjes en bungalo,s waar we veel geluidsoverlast van onder vinden, s,morgen vroeg om 7.00 uur begint het al geluid van harde muziek en bouwvakkers en machines.
Maar het is niet anders
Gisteren zijn IJs en Ina geweest we hebben een gezellige dag gehad, weer even bij gepraat en gegeten bij van der Valk.
Zaterdag komt Leonie logeren, vinden we erg gezellig.


zaterdag 6 juni 2015

Unternarrach

Unternarrach, 6 juni  
Pressigersee
Hallo Allemaal, nog even een verslagje van de afgelopen week. Vorige week zaterdag dus de boel ingepakt en de lange reis (van bijna 1 ½ uur) van de Pressigersee naar de Turnersee ondernomen. Het weer was prettig om te reizen zo’n 23 graden en bij aankomst stond de hele heisa binnen een half uurtje en was het prettig koffie drinken. Zondag in de namiddag kwamen onze buren aan IJs en Ina aan de ene kant en Limburg aan de andere kant dus de nieuwtjes (voor zover aanwezig) konden worden uitgewisseld.
Dinsdag (de koudste dag van de week met 26 graden) zijn we even naar Klagenfurt geweest om nog wat aardigheidjes voor Leonie en Lisette te kopen en ja dan kom je nog wel het een en ander tegen, zo hebben we voor Jan wat shirts, nieuwe gympen, een badjas en badlaken aangeschaft, heeft die zijn verjaardagscadeautjes alvast binnen en komt Lia er maar weer bekaaid vanaf. Voor de rest hebben we niet veel anders gedaan dan genieten van het prachtige weer, al mag het gerust een paar graadjes kouder (je moet wat te mopperen hebben) want op 30 graden zijn wij niet echt ingesteld en wat niet vaak gebeurd we hebben zelfs de airco aan moeten zetten om het in ieder geval ’s-Nachts lekker koel te houden. Op onze laatste dag hier, moeten we nog wel even hard aan het werk om onze eer te gaan redden en een potje klaverjassen winnen van IJs en Ina het staat momenteel 3-1 voor Assendelft en vooral de eerste dag zijn we van tafel gespeeld.

Morgenochtend laten we Oostenrijk achter ons en rijden naar het Duitse Veldburg, daar blijven we overnachten en rijden dan maandag door naar het Limburgse heuvelland (2 dagen van om en nabij de 500 km, dus lange ritten)  daar willen we nog een paar dagen genieten van de natuur en het weer want we sturen natuurlijk de zon en een deel van de warmte alvast naar huis. Als het even mee zit horen jullie in de komende week nog wel wat van ons en zo niet dan hebben wij het te druk met het bezoeken van onze 3e kleindochter die we binnenkort hopen te verwelkomen……………

donderdag 28 mei 2015

Hermagor 3

Hermagor, 28 mei 
Hallo thuisblijvers,
Als sneeuw voor de zon verdwijnen nou we hebben het hier letterlijk gezien, er ligt geen vlokje meer op de bergen (althans niet meer voor ons te zien, als je boven aan de wandel gaat zijn er nog plekken genoeg waar je kunt sleetje rijden) met andere woorden het weer is hier weer heerlijk.
Jan is eindelijk een dagje wandelen met Schluga senior. Vorige week moest het worden afgelast in verband met de regen, een buitje is niet erg maar zoals al geschreven in ons vorige bulletin het was een kletterbui van 3 dagen. De wandeling van Jan gaf mij de gelegenheid om onze woonwagen eens een sopje te geven en om weer eens wat schone lakens op het bed te gooien (er zijn immers apostelen en martelaren). Je zou haast zeggen wat moet je dan weg doen dat doe je thuis ook……..maar ja, sommige dingen veranderen nou een maal nooit, zo moet je ook af en toe eens de was doen en dat staat morgen op het program dan kunnen we tenminste met een schone onderbroek naar Unternarrach en kunnen we het gummetje hier achterlaten. In ieder geval alles glimt weer en we kunnen weer door de ramen kijken.

Zaterdag vertrekken we dus en kunnen wij zondag IJsbrand en Ina verwelkomen met een kopje koffie en dat mag ook wel eens, zij staan ons immers al jaren op te wachten met een bakkie leut. Wat de komende weken ons nog verder zal brengen? We laten jullie het wel weer weten een dezer dagen groetjes allemaal…………

Op weg naar de top van de Gartnerkofel
En natuurlijk hebben we de top gehaald 2100 meter

vrijdag 22 mei 2015

Hermagor 2

Ons uitzicht aan de achterkant, de bergen zijn niet meer te zien door de regen.
 Hermagor, 22 mei
Helluuuuup, het wordt druk op de kampong. Gisteren en vandaag een file van campers voor de poort, ze horen bij een of andere club die hier een paar dagen met elkaar willen optrekken. Pech hebben ze wel want het begon gistermiddag te regenen en dat is de hele nacht door gegaan en ook vanmorgen hielden we het niet droog bovendien is de temperatuur vandaag niet boven de 14 graden geweest. Morgen wordt het ook niet veel warmer en mocht het weer gaan regenen dan zal de sneeuwlaag boven op de bergen ook wel weer flink aangroeien want als het hier niet echt warm is, dan is het boven ijzig koud. Toen we hier aan kwamen verbaasden we ons er over dat er totaal geen sneeuw op de toppen lag en dat terwijl we vorig jaar bijna een maand later hier waren er nog volop sneeuw was te vinden, maar dat is nu dus helemaal goed gemaakt. Gelukkig is de lange termijn verwachting weer warmte en zon tot die tijd trekken we maar een lange broek aan en houden onze jas bij de hand………………..

zaterdag 16 mei 2015

Hermagor

Ons uitzicht op de pressigersee
 Hermagor, 16 mei

Hallo Allemaal,
Het wordt weer eens tijd om een teken van leven te geven. Vorige week zaterdag zijn we dus vertrokken uit het Vorarlgebergte naar Karintië. Niet zoals oorspronkelijk het plan was via de pas (de tunnel is immers afgesloten) maar na het raadplegen (want dat redelijk smalle weggetje met die kleine benauwde lawinetunneltjes zaten ons geen van twee echt lekker) van de ANWB-site en de Oostenrijkse verkeersdienst die beide opgaven dat de pas open was maar dat het voor voertuigen met aanhangers zwaarder dan 750 kilo dus vrachtwagens met aanhanger en auto’s met caravan (zelfs grote campers en bussen) aan te raden was om om te rijden via München en Salzburg hebben we eieren voor ons geld gekozen. We hebben wel is waar toen we sneeuwballen zijn wezen gooien genoeg zwaar verkeer de berg op zien gaan maar waarom risico nemen brokken te maken als het niet nodig is, we hebben immers tijd genoeg. Dus zo’n 200 km. extra in plaats van 380 zouden het 580 km. moeten gaan worden en zoals gezegd we hebben geen haast dus halverwege een overnachting gepland, maar als je rond half 1 bij je overnachtingscamping bent, veranderd de planning en rijd je toch gewoon door. Even voor 5 uur zijn we op de plaats van bestemming aangekomen en hebben de boel opgezet. We staan hier nu dus een week maar het is nog hartstikke rustig ondanks het prachtige weer. Je zou denken dat de mensen met Hemelvaart achter de rug en Pinksteren in het verschiet er op uit zouden trekken maar niets is minder waar. Gisteren (vrijdag dus) heeft het wel de hele dag geregend (waren ze hier enorm blij mee want er was al ruim een maand geen druppel gevallen) en was het maar zo’n 15 graden voor ons reden om de sauna met een bezoek te vereren ook best lekker. Vandaag begon wat bewolkt maar nu schijnt de zon weer en dat zal de komende dagen ook zo blijven al is de verwachte temperatuur van 22 á 23 graden wat lager dan normaal voor de tijd van het jaar (echt waar!) maar een kniesoor die daar over mekkert.
Verder hebben we besloten om er dit jaar geen echte trektocht van te maken, Italië en/of Kroatië waren ook een optie maar het weer is hier heerlijk, de mensen zijn verstaanbaar en wij kunnen ons verstaanbaar maken alle reden om het eens rustiger aan te doen. Over 2 weken verkassen we naar een ander deel van Karintië (Turnersee) om daar nog een weekje te blijven en dan gaat het weer, heel rustig aan, richting Edam. Maar voordat we richting huis gaan laten we nog wel eens een keertje van ons horen………….tot dan…………….

donderdag 7 mei 2015

Nenzing

Ons plekje op de camping Nenzing
 Nenzing, 7 mei
Goeie morgen luitjes thuis,
Het is alweer even geleden dat we wat van ons hebben laten horen dus even kort een up-date.
Binnen zwembad
Vorige week dinsdag zijn vertrokken van uit een toen nat en koud Zwarte woud. Het zou er niet veel beter worden dus de boel ingepakt en naar het Oostenrijkse Vorarlgebergte gereisd waar we nu dus nog zijn.
Het weer hier is redelijk wisselvallig. We hebben een hele dag (en ook de nacht) regen gehad, de volgende dag een loei harde wind die ons ’s-Nachts het bed uit joeg om de luifel binnen te halen, gelukkig op tijd om brokken te voorkomen welk geluk onze buren niet hadden. We hebben het ook bloedwarm (30 graden) gehad maar meest is het rond de 18 tot 20 graden en met een zonnetje erbij is dat best uit te houden.
Graag hadden we een ritje gemaakt over de hoogste berg van dit stukje Oostenrijk (de Piz Buin) de zogenaamde Silvrettaroute (zo’n 25 jaar geleden ook gedaan met de meissies en dat was werkelijk schitterend) maar helaas…….. dat kan niet door gaan want de pas is nog gesloten er ligt nog te veel sneeuw en is dus niet begaanbaar. Maar we hebben een (noodgedwongen) alternatief.
Buiten zwembad met warm water
Lia probeert mij te raken maar natuurlijk mist ze
Zaterdag verlaten we deze camping en verkassen we via Tirol naar Karintië en normaal gesproken zouden we via de Arlbergtunnel reizen maar die is gesloten dus het eerder genoemde alternatief over de pas treed in werking. We zijn er al gedeeltelijk langs geweest toen we in Lech sneeuwballen zijn gaan gooien. De “grote”weg is open maar daar naast waren ze nog volop bezig met het ruimen van de sneeuw, met shovels werd alles zoveel mogelijk aan de kant geschoven. Een mooi gezicht al die sneeuw maar je moet er toch niet aan denken daar een heel jaar te wonen. In mei ben je nog aan het sneeuw ruimen en voor dat je er echt van af bent valt er alweer een verse lading. (Van de week is er ook nog genoeg gevallen vanaf 1800 mtr. hoogte daar, lager,  bij ons dus was, er regen).
Alberg pas
Volgende week laten we jullie weten of we alle bochies en tunneltjes van de Arlbergpas hebben overleefd (als jullie niets meer horen niet dus……) Jan zal er wel wat foto’s van nemen mits hij niet vergeet het schijfje in zijn toestel te doen is hem al 2 keer overkomen, na een fiksen wandeling/klimpartij  aangekomen bij het te filmen object en dan…..jammer zit dat rot kaartje nog in de computer. Soms zit het mee en soms zit het tegen zo kun je bijvoorbeeld een half uur klooien met een schroefje maar daar mag ik niets over schrijven, vraag het me maar als we weer eens thuis zijn dan zal ik het vertellen als Jan niet mee luistert. Jullie horen weer van ons volgende week nu gaan we nog even genieten van een kop koffie en het zonnetje……………………






zondag 26 april 2015

Bad Liebenzell


Bad Liebenzell, 26 april
Kennen jullie dat spelletje van We gaan op vakantie en vergeten mee te nemen, de sinaasappels en uitjes die nog onder het aanrecht liggen. (gelukkig zijn er nog kinders thuis die dat even op kunnen halen voordat de beesies er uit lopen) We gaan op vakantie en vergeten mee te nemen de sinaasappelen, uitjes en vloerkleed (te koop bij de campingwinkel 10 km. vanaf de camping) en last but not least hebben we geen paraplu bij ons, maar omdat we geen regen willen, maken we ons daar niet al te veel zorgen over. Bovendien hebben we hier 2 kinderparaplu´s op de kop getikt met Elza, Anna en Olaf er op ofwel Frozenparaplu´s dus als de nood echt aan de man is…….
We staan momenteel in het Zwarte Woud waar we gisteren zijn aangekomen na een schitterende week in Luxemburg. Het weer was super behalve zaterdagmorgen want niet te geloven de regen kwam met bakken uit de lucht (een paraplu heb je dan toch niks aan) Maar gaande weg de af te leggen 300 kilometer klaarde het op en begon het zonnetje weer te schijnen.
Eigenlijk is er dus niets bijzonders gebeurd behalve dan het feit (ja het lijkt bij onze vakanties te horen) dat we weer even met de auto naar de garage zijn geweest. Het ding was net voor vertrek voor een grote beurt naar de garage geweest bleek dat er nu 2 temperatuur/inspuitsondes niet goed waren met als gevolg dat hij vooral bij wat kouder weer (en ´s-nachts vroor het in het Groothertogdom) even niet op snelheid wilde komen en geen trekkracht had, vrij lastig in de bergen met een sleurhut achter je kont. Maar alles is naar tevredenheid opgelost en we zijn dus volgens schema doorgereisd.

Het is nu 9.30 uur, Jan is (na een onrustige nacht hij was in ene aan het schoppen en zat rechtop, bleek ie te zijn gebeten door een hond, althans dat droomde hij, het zal je maar gebeuren) wat foto’s van de directe omgeving aan het maken. Er staat een stralende zon aan de hemel en daar moet je optimaal gebruik van maken dus straks na de koffie er maar even op uit om wat plaatjes verder weg te schieten, jullie zien ze wel in het album…………..

donderdag 12 maart 2015

Vakantie 2015 Kroatie

Hallo, allemaal,

We hebben een voorlopige planning gemaakt zie plaatje hier onder.
Zo als we meestal doen eerst naar Larochette Luxemburg, dan een stop in het Zwartewoud, en vervolgens naar Nenzing .http://www.alpencamping.at/
Deze camping wilde we altijd nog een keer bezoeken, jaren geleden zijn we hier ook met de meiden geweest en toen vonden we het een geweldige camping zeer benieuwd hoe het er nu is.
Hier na willen we richting Kroatie.


Route naar Nenzing

dinsdag 17 juni 2014

Hermagor

De Rialtobrug (Italiaans: Ponte di Rialto) is een brug in de Italiaanse stad Venetië over het Canal Grande, de levensader van Venetië. Het is de oudste en bekendste van de vier bruggen over het Canal Grande.
Hermagor, 17 juni 
Ja het is een tijdje geleden dat jullie iets van ons hebben gehoord maar dat heeft zo zijn redenen maar daar over later meer.  Eerst even een kort verslagje van onze reis tot nu toe. 
Na een voorspoedige reis naar Venetië  belanden we op een fraaie camping met ruime plaatsen, fraaie beplanting en een hele hoop landgenoten die allemaal een paar dagen de lagunestad kwamen bezichtigen dit jaar met als extra bijzonderheid een kunst tentoonstelling door de hele stad. Jan vond het maar niks een paar gouden palen neer gezet  voor een oud kerkje en meer van dat soort ongein. Hij kreeg het nog even aan de stok met een Nederlandse dame die hem ervan wilde overtuigen dat het toch echt apart was en zeer kunstig. Heb Jan nog geadviseerd om de dame in kwestie te laten weten dat hij een cultuurbarbaar van de eerste orde is maar beide is niet gelukt. In venetië was het bloed heet en na een paar dagen hebben we dan ook besloten om het koelere Oostenrijk op te zoeken maar teleur……het was hier ook 37 graden maar in de nacht gelukkig wat frisser dus het slapen was geen probleem (in  Italië de airco gebruikt).
De caravan hier even lekker gesopt al het Corsicaanse zand en stof verwijderd en de ramen gelapt lijkt alles ineens veel lichter jé wat kwam daar een drek van af. Jan de sleurhut van buiten gepoetst en in de was gezet en op mijn vraag of ik ook wat was mocht gebruiken om het (plastic)fonteintje even te laten glimmen en vuilafstotend te maken liet Jan weten dat ook wel even te doen. Helaas mijn gemaal kent zijn eigen krachten niet……. Even goed hard wrijven en ja hoor de hele wastafel breekt door midden. Gelukkig zit hier een dealer in de buurt dus even een nieuw kuipje halen. Moet natuurlijk besteld worden en ze bellen vanmiddag (was dus pinkster 3) of het donderdag of vrijdag (volgende week) aan komt. Ook hier hebben ze de Franse slag in handen want je begrijpt het telefoontje moet nog steeds komen. We blijven hier tot aanstaande zaterdag (Jan kan dan nog even 2 wandeltochtjes mee pikken) en gaan dan nog even naar de Turnersee voor een weekje en dan is het echt weer tijd om het Edamse te gaan zoeken en dat wordt tijd ook, want nu kom ik weer aan het begin van dit epistel. De laptop is aan het overlijden. Het beeldscherm valt weg en is alleen nog te zien (zeer tijdelijk) als er op de accu wordt gewerkt. Dit verhaaltje wordt dan ook in etappes op het blog gezet want ook de accu is niet meer wat het zou moeten zijn komt daar nog bij dat ook de telefoon van Jan het heeft begeven maar daar hebben we gelukkig een hele simpele oplossing voor:
Lia heeft nog niet zo lang geleden een toestelletje van Judith gekregen (had ze toch nog liggen) zeer simpel en eenvoudig zonder toeters en bellen maar wel met de mogelijkheden om er 2 simkaarten, dus 2 telefoonnummers , in te zetten en ook nog bereikbaar te zijn, een geluk bij een ongeluk want Jan heeft een abonnement en Li slechts een prepaid en dat is prijzig in het buitenland. Kortom het is weer een reisje waarbij een hoop is stuk gegaan en dus wat duurder komt dan uiteindelijk gepland maar we doen het er maar weer mee want het is wel weer prachtig geweest de reis op zich, de natuur en het weer. We bellen jullie wel weer als we over 2 weken thuis zijn want via dit media wordt steeds moeilijker de reden weten jullie inmiddels. Groetjes……….

woensdag 4 juni 2014

Livorno

Richting Livorno
 Livorno/Pisa, 4 juni
Ja beste mensen we zitten weer op het vaste land maar het had niet veel gescheeld of we konden nog een paar weken op Corsica blijven. Gingen we gisteren nog even wat boodschappen halen zodat we hier niet meteen op zoek moesten om wat te eten te hebben, hadden we zowat een motorrijder op onze motorkap. Die idioot haalde in op een smal 2 baansweggetje  (standaard op Corsica)in een bocht met een doorgetrokken streep zonder uitwijk mogelijkheid. Jullie begrijpen dat we beide even een ongezond hoge bloeddruk hebben gehad want voor het zelfde geld was onze auto veranderd in een stukkie puin om maar niet te denken wat ons zelf had kunnen overkomen. Maar goed genoeg geklaagd we staan nu dus tussen Livorno en Pisa in na een schitterende overtocht het was dit keer prachtig weer en dus heerlijk toeven op het zonnedek van ons (in vergelijk met de boot van de heenreis) KAKABEETJE (voor niet ingewijden klein k..bootje)er was alleen  maar een selfservice restaurant niet eentje met bediening, je moest er voorin oprijden en aan de achterkant er weer af (eigenlijk gewoon op veerponten maar van Nice naar Bastia moesten we er aan de achterkant in een rondje rijden in de boot en er dan aan de achterkant ook weer uit) maar het aller ergst: er was geen zwembad aan boord! Maar in 4 uur tijd werden keurig van Bastia naar Livorno gevaren en toen via een zandweggetje naar onze camping. We blijven hier maar een nachtje, dit is echt een tussencamping, netjes maar zonder enige voorzieningen en die scheve toren met alle poespas er omheen (net kermis) hebben tenslotte al eerder gezien dus trekken morgen verder richting Venetië op die camping is geen internet hebben we in de boekjes kunnen lezen vandaar nu nog even (al is het eigenlijk bedtijd)dit krabbeltje. Of we langer in de buurt van Venetië blijven (hebben we ook al een paar keer mogen bewonderen) of dat dat ook bij een nachtje blijft zodat we vrijdag nog een kleine 300km hebben te gaan naar het Oostenrijkse Hermagor dat komen jullie aan de weet als we het volgende artikel plaatsen in deze reiskrant dus tot dan………….
Lekker in een zonnestoel  met deze zware boottocht

maandag 2 juni 2014

Biguglia,

Biguglia, 1 juni 

Vrijdag zijn we vertrokken uit Calvi. Een mooie rit dwars door de bergen met,  je houdt het niet voor mogelijk, een best redelijke weg naar onze laatste stop op Corsica.  Een voorstadje van Bastia. We zijn zo’n kwartiertje rijden van de haven van Bastia. Vanaf de camping, we staan aan het strand, kijken we op de haven en zien de ferry’s  aan en af varen met andere woorden als we woensdag onze boot zien aankomen kunnen we vetrekken vanaf de camping en zijn dan keurig op tijd en hoeven dus niet te wachten op een parkeerplaats maar kunnen nog een paar uurtjes genieten van zon zee en strand het liefst met een kopje koffie er bij dat moet toch gaan lukken. Er zou hier op de camping internet zijn maar, wat wel meer voorkomt hier in Frankrijk, het werkt niet. De een zegt dat het aan het weer ligt (een k..smoes want het weer is prachtig geen wolkje aan de lucht) de ander zegt de antennes zijn kapot en daar wordt hard aan gewerkt maar ja het is weekend en dan werken ze niet en wanneer ze wel weer gaan werken dat weet niemand. Dus wanneer jullie dit krabbeltje kunnen lezen geen idee misschien nog voor woensdag, misschien als we in Livorno zijn en als het echt tegen zit,  pas als we over een weekje in Oostenrijk zijn,  we blijven dit reisverslag in ieder geval per campingplaats bijwerken want als er (geen) bijzonderheden zijn dan mogen jullie dat natuurlijk niet missen dus blijf er bij………

woensdag 28 mei 2014

Calvi 2

veel wind
 Calvi, 28 mei
Nog even een krabbeltje van af een nog steeds zonnig en warm Corsica.
We hebben de laatste dagen wel behoorlijk veel wind gehad. Overdag is dat geen probleem want de zon schijnt volop en bij een temperatuur van zo’n 25 graden is een beetje verkoeling best aangenaam maar het koelt in de avond behoorlijk af en als er dan windkracht 7(want dan wakkert het behoorlijk aan) rond je sleurhut raast waan je je haast thuis. Vrijdag gaan we weer richting Bastia, een paar dagen later dan de bedoeling was maar deze camping is schoon, gezellig en de omgeving is prachtig alhoewel Jan nu wel alle hoekjes bij ochtend-, middag- en avondzon heeft gekiekt. Woensdag wacht de boot naar het Italiaanse Livorno weer op ons. Was eerst de planning om zo snel mogelijk richting Oostenrijk te rijden en daar nog een aantal weekjes rustig bij Schluga en Breznick te bivakkeren, nu twijfelen we toch wel weer een beetje. Het weer in Oostenrijk ziet er voor als nog  niet zo goed uit en we komen toch aardig in de buurt van Pisa (kunnen dan kijken of die toren nog steeds scheef staat)Florence, Siëna en Venetië en ja het weer in die regio ziet er toch beter uit dus wat is wijsheid? We laten het jullie nog wel weten bij een volgende up date………..

Calvi van grote hoogte genomen en rechts het strand waar we vlak bij staan

donderdag 22 mei 2014

Calvi

Calvi
 Calvi, 22 mei

Na een weekje Ajaccio, een beroerde camping maar een prachtige omgeving, zijn we nu neer gestreken in Calvi. De camping is stukken beter dus hier houden we het zeker een week uit. Maar voor we hier zijn aangekomen waren er natuurlijk weer wat (kleine) strubbelingen. Onze vloerverwarming stopte ermee. Zekeringetje kapot. Jan ziet op een van zijn vele ritjes een zaak waar ze die dingen mogelijk hebben en ging daar dus even langs, wordt ie op het parkeerterrein zowat geramd door een achteruit rijdende fransoos die daarop ook nog eens dreigde de politie in te schakelen (zijn auto was al een en al deuk) omdat Jan hem zou hebben aangereden. Nou had  die snuiter effe pech! In zijn beste Frans (dat sprak hij ineens) liet meneer mijn echtgenoot de onverlaat weten dat hij kon verzuipen in de Middellandse zee of in een wijnvat, aan hem de keuze. Alles dus goed afgelopen. De vloerverwarming werkt weer maar de t.v. hapert nog steeds, onbegrijpelijk! Er zit geen boom in de weg, al aansluiting heeft Jan inmiddels minstens 3 keer vastgedraaid of opnieuw aangezet hij krijgt er gloeiend de pest in. Dan een helder idee van Lia (Ja dat kan ook nog). Als Jan weer naar de schotel loopt (mopperend want zoals al eerder vermeld wel signaal, geen signaal, wel, niet etc. waar moet je dan nog aan sleutelen) stapt of schopt hij tegen de kabel en weg signaal maar direct weer terug. “Jan zou er een breuk in de kabel kunnen zitten?”
 ’s-Morgens voor vertrek naar Calvi nog even een nieuwe kabel gehaald bij de zekeringen winkel hier geïnstalleerd en wat denk je? Nog nooit zo’n goed signaal gehad en het valt niet eens meer weg. Ja soms heeft het toch wel nut om je vrouw mee te nemen op reis.
De rit naar Calvi ging via Corte. Onlogisch zou je denken je gaat eerst een stuk terug het binnenland in om dan weer naar de kust te rijden terwijl er een route  loopt langs de kust maar op aanraden van een aantal die de route al hadden gereden en volgens aanwijzingen van Tomtom toch de route door de bergen genomen, ook een hele onderneming sommige stukken moesten we in de 2e versnelling naar boven smalle wegen en bovendien nog plekken met behoorlijke mist. Nou blij dat we deze keuze hebben gemaakt want vandaag een stukje over de “kustweg”  gereden. Prachtig als je van hele smalle weggetjes houdt waar je elkaar niet kunt passeren, als je gek bent op achtbanen (want het kronkelt van links naar rechts en weer terug) en geen last hebt van hoogtevrees want naast dat smalle paadje kijk je recht naar beneden (en het is wel hoog)de afgronden c.q. de zee in, kortom de brutaalste heeft hier voorrang. Je moet er toch niet aan denken om met de caravan langs zo’n afgrond achteruit te moeten rijden. Jan had het nog wel avontuurlijk gevonden maar zeker weten dat zijn bijrijder was uitgestapt om niet meer in te stappen.(Toch weer onhandig om zo’n vrouw mee te nemen).
Calvi zelf is ook weer een heel oud stadje boven op een berg met daarom heen een vesting. Ze moeten vroeger op dit eiland heel wat hebben gevochten want waar heb je anders al die verdedigingswerken voor nodig?
Oh, nog even de weersberichten. Het is niet alleen bij jullie warm ook hier moeten we regelmatig de schaduw opzoeken omdat het in de zon niet is uit te houden (zo is er altijd wat te klagen).  Vanmiddag plotseling uit het niets een paar donderklappen en een forse bui. Goed voor de stof zou je denken maar de auto is weer toe aan zijn zoveelste wasbeurt want die ziet er na dit buitje weer niet uit. Nu schijnt de zon weer heerlijk en is het dus tijd om een pilsje of een glaasje wijn in te schenken, dus…………..jullie horen wel weer van ons………….
Dit vindt Lia stijl dit is toch prachtig z,n uitzicht

Mooie kleuren van het water