donderdag 6 juni 2019

Empuriabrava



Donderdag(avond), 6 juni,

Geheel tegen onze gewoonte in zijn we blijven hangen in Empuriabrava. Waarom?  Nou het weer in de rest van Noord Europa was nou niet bepaald mooi en hier hadden we in het begin wel behoorlijk wat wind, de bekende Tra Montana, maar als die  niet had gewaaid dan was het veel te warm geweest nu konden we rustig aan de temperatuur wennen. Tweede reden om hier te blijven: het is hier schoon en netjes en reden nummer 3, misschien wel de belangrijkste, het is hier gewoon gezellig en dat wil ook wat, zo niet alles.  Maar aan alle goede dingen komt een einde. Morgen, vrijdag dus, gaan we weer langzaam aan richting  het Edamse. Ons eerste reisdoel is Montpellier, Frankrijk dus,  zo’n 250 kilometer hier vandaan, vervolgens staan Clermont ferrand, Besancon en Luxemburg in de reisbeschrijving. Als we overal een dag of 3-4 blijven (of iets langer als het er mooi en gezellig is) dan zijn we rond zondag 23 juni weer thuis en is Jan tevreden want dan is hij niet jarig geweest en dus ook niet ouder geworden denkt hij en dat is maar goed ook want toen onze buuf hier van de week vroeg hoe oud hij eigenlijk was antwoordde hij vol overtuiging: “76!!!!!”.  
Verder is er geen nieuws en volgens het gezegde is dat goed nieuws…….dus alle kans dat jullie niets meer van ons horen tot dat we thuis zijn.

maandag 20 mei 2019

Empuriabrava


Maandag   20 mei,


Een week geleden zijn we vertrokken van Millau, niet over het imposante viaduct maar kruipdoor-sluipdoor tot Perpignan, toen via de tolweg door de Pyreneën naar Empuriabrava in Spanje waar we ons kamp hebben opgeslagen op camping Mas Nou.
Camping Le Viaduct in Millau was heel ruim, goed sanitair maar heel erg rustig, het beroerde weer zal daar ook debet aan zijn geweest en een paar kilometer verder zit je in het zonnige Spanje dus waarom blijf je dan in de nattigheid en kou hangen. Wij hebben in ieder geval na 4 nachtjes, we wilden toch wat van de omgeving zien en die is daar werkelijk prachtig, onze biezen gepakt en dus richting Spanje gegaan. Zoals al gemeld binnendoor, dat is heel goed te doen en je ziet wat meer van het land en het spaart een hoop tol uit, je doet er wat langer over maar we hebben de tijd aan ons zelf.
De afstandsbediening van de mover werkt weer als een zonnetje maar dan moet er natuurlijk iets anders mis gaan en ja hoor……….net voor we de tolweg zouden pakken bij Perpignan zijn we gestopt om een broodje te eten en even wat te drinken. Open je de deur van de caravan komt een walgelijke zoete geur je tegemoet….je kijkt om het hoekje en je ziet een rood limonadenspoor uit het gesloten kastje richting de slaapkamer kruipen….SHIT!!!!!!! Blijkt de fles limonade niet helemaal klem te hebben gestaan die is dus omgevallen, dop los geschoten en…….vul maar in. Onze stop duurde dus een half uurtje langer dan gepland. De ergste rommel opgeruimd en schoongemaakt en toen nog een uurtje rijden naar de camping, daar een mooi plaatsje gezocht (tussen de Nederlanders er kunnen er niet veel meer thuis zijn want dit is echt een Nederlandse enclave in Spanje met hier en daar een Belg en in het weekeinde af een toe een Spanjaard. We wisten dit niet maar het is wel gezellig.) en alle spullen onder het bed vandaan gehaald en ontdaan van de limonade, de vloer opnieuw gedweild want alles plakte toch nog behoorlijk en rook nog “heerlijk” zoet en als je iets niet wilt is het zoetigheid open en bloot neer gooien want dat is een uitnodiging voor de mieren en je moet er toch niet aan denken die gluipertjes in je bed. Brrrrrrrr. Een goed begin dus van een paar weekjes Spanje. In ieder geval zorgde het direkt voor contact met de buren die kwamen informeren wat we (vooral Jan) toch aan het doen waren tijdens onze vakantie, blijken die dus haast om het hoekie van de deur bij ons te wonen. Ze komen uit Landsmeer, hebben hun caravan ook bij Waterland gekocht en zijn niet echt te spreken over de manier van (laten we het netjes zeggen) communiceren van de grote baas en wat de politiek betreft is buurvrouw het volledig eens met Jan zijn standpunten. (buurman zegt niet veel die is nagenoeg doof en kan de discussies, voor zover die er al zijn, niet goed volgen maar is het wel met zijn vrouw eens.) Kortom de eerste uren van ons verblijf hier hadden we genoeg te doen maar alles konden we rustig naar buiten gooien want voor het eerst sinds de ruim 2 weken dat we onderweg waren scheen de zon en was het lekker warm (22 graden). Empuria is een vreemd stadje, het lijkt wel of de verschillende huizenblokken om het water zijn heen gebouwd met daar tussen door een weg met daaraan diverse supermarkten, winkeltjes en eethuisjes en overal, op de vreemdste plaatsen, dus tussen de huizen door liggen boten groot en klein, zeilbootjes, kano’s en waterfietsen noem maar op….of ze ooit van hun plaats komen…. Geen idee.
Dinsdag heeft Jan het strand opgezocht en woensdag hebben we de was gedaan, dat was leuk binnen een uur was alles kurkdroog want er stond behoorlijk wat wind en dan dat zonnetje je kon er op wachten.  Jan heeft ook de auto nog even een poetsbeurt gegeven want dat was na 2 weken wel nodig vond hij. Had ie beter niet kunnen doen want donderdagavond begon het te regenen en dat bleef zo tot laat zaterdagmiddag en de paadjes op de camping veranderde dus in baggerpoelen….weg schone auto! Zondag kwam het zonnetje weer voor de dag, nog niet fanatiek maar het was een goede voorbode voor de rest van de aankomende week. We zijn een stukje gaan rijden naar Cad

aques een klein dorpje over de berg en daar was het al prachtig weer maar zeker weten dat de Volendammers het plaatsje om zouden dopen tot “bedakkes”. Je komt binnen rijden, kan maar één kant op, alles is eenrichtingsverkeer, over een smalle boulevard, kunt niet keren en moet dus maar doorrijden door hele smalle straatjes de een nog steiler dan de ander en hopen dat je met een paar keer steken de bochten kunt maken zonder schade aan te richten hetzij aan je eigen auto of aan die van een Spanjaard want die parkeren daar ook nog even op alle mogelijke en onmogelijke plaatsen. Het schijnt dat Salvador Dali en nog een aantal andere kunstenaars er vaak verbleven (of misschien nog wel verblijven) om er inspiriratie op te doen de omgeving leent zich er in ieder geval wel voor.
Vandaag, maandag de 20e dus, is het prachtig weer, na de dagelijkse opruim- en poetswerkzaamheden is Jan even vertrokken naar het strand en zorgt Lia dus even voor een berichtje naar het thuisfront. Als er niets bijzonders gebeurd horen jullie volgende week weer iets van ons als we weer  verkast zijn naar een andere camping. Welke??? Nog geen idee……..

Vichy

Vrijdag 10 mei 2019,


We zijn alweer ruim een week onderweg en hebben nog niets (behalve een paar foto’s) van ons laten horen. Is er dan niets bijzonders gebeurd? Ja….en Nee. Laten we bij het begin beginnen……
Woensdag 1 mei om 9.15 trokken we de deur van de Claes Boesserstraat achter ons dicht, Jan enthousiast en Lia met gepaste tegenzin. De eerste stop zou weer zijn camping de Birkelt in Luxemburg maar dat liep even anders. Om half 3 waren we op de plaatst van bestemming. Receptie gesloten i.v.m. middagrust (ouderwetse regel maar ja je hebt het er maar mee te doen) dus maar even wachten tot 3 uur. Ondertussen even kijken of ons “eigen” plekje nog vrij was. Pech er stond nu een of andere Indianen tent en rond om kant ern klare tenten en sta-caravans. De camping is inmiddels overgegaan in andere handen en het “echte” kamperen raakt dus in het verdomhoekje. De oud collegega van Jan, die inmiddels inboedel van de Birkelt is geworden, was er ook nu en liet ons weten dat er alleen nog plaats was beneden op de camping omdat iedereen naar boven was getrokken omdat er beneden enorm veel herrie is door bouw werkzaamheden, bovendien was het heel druk door de voorjaarsvakantie, hadden wij effe niet aan gedacht. Wat te doen…..
Luxemburg heeft meer campings en dichtbij, met iets minder faciliteiten zoals een overdekt zwembad, animatie, etc. ligt “Auf Kengert” we hebben onze sleurhut daar nog nooit neer gezet maar eens moet de eerste keer zijn en het was zeker niet de laatste keer, lekker rustig en mooi en niet te vergeten, zoals zij in het informatieboekje laten weten (Wie houdt nou wie voor de gek) is het een “groene”camping want ze betrekken hun stroom van Nederlandse windmolenns!!!!!                                 
Met een half uurtje stond de boel op zijn plaats en zaten we in het zonnetje met een kop koffie en later een glaasje wijn, maar dat was ook voor het laatst de 3 dagen dat we er waren want er volgde regen en natte sneeuw. Tussen de bedrijven door heeft Jan de buren nog even uitgelegd hoe je een caravan neer zet. Ze hadden hun tweede caravan maar waren nog steeds beginnend kampeerder en mevrouw werd misselijk in de wagen want je lag scheef in bed en alle kastjes konden op niet dicht of vielen steeds open.  Om weer even goed te slapen, zonder uit je bed te rollen, lieten ze de caravan achter op de camping en gingen dan een paar dagen naar huis in Nederland  (Best bij Eindhoven) voor hun ca. 2 uur rijden.
Zaterdag zijn  we verder getrokken naar Franrijk, bij het oprollen van de luifel bleek dat er een klittenbandje was los geraakt dus die kunnen we nu maar aan een kant vastzetten is wat lastiger maar levert verder geen problemen op. Wat wel vervelend is, vooral voor Jan, is dat de accu van de boormachine het heeft begeven dus het in- en uitdraaien van de pootjes moet nu handmatig gebeuren. Het weer bleef slecht een ook de vooruitzichten zijn knudde en het is koud……….
Maandag richting Vichy gereden maar ’s-Morgens  eerst het ijs van de caravan krabben. Een rustige camping waar we een mooie plaatst haddern en zowaar mooi weer, tenminste overdag in het zonnetje maar ’s-Nachts was een extra dekentje nodig, tjonge wat was het koud. Voordat we donderdag verder zouden trekken op woensdagavond nog even kijken naar de wedstrijd van Ajax. Een halfuurtje voor de aftrap werd er op de deur geklopt door Ben uit Lisse. Hij had een auto met nederlands kenteken gezien en daarbij een schotel en was nu zo brutaal om te vragen of die Nederlanders misschien voetbal gingen kijken  en of hij af en toe mee mocht kijken. Nou wat doe je dan als medelander? Je zegt tegen de man dat hij de wedstrijd wel helemaal mag zien, hoe kun je een mens gelukkig maken? Na afloop van het debacle hebben wij het niet meer over de wedstrijd gehad maar over Ben. Hij is vader van 3 zoons, heeft 4 kleindochters waarvan de oudste 19 jaar is, hij heeft een rijtjeshuis met nog maar 300 euro hypotheek en dat is niks want aan huur betaal je meer. Zijn vrouw is een (zacht uitgedrukt) moeilijk persoon, niet erg aardig en regelt alles. Zij heeft een smartphone en een tablet, wil eigenlijk geen contact met andere mensen kan dan bijzonder onaardig zijn, ze heeft eigenlijk, aldus Ben, een gespleten persoonlijkheid, ze regelt alles zoals het afzeggen 

van de krant, het omzetten van abonnementen etc. kortom het is een moeilijk mens met heel veel gebruiksaanwijzingen maar hij doet het er maar mee. Tijdens de hele wedstrijd heeft hij gerateld en bovendien alle spelers aanwijzingen gegeven helaas het mocht niet baten en wij waren suf geluld jeetje wat een man…. Ja zo hoor je nog wel eens wat maar……we hebben begrip voor zijn vrouw.
Donderdagochtend de boel weer opgebroken, na een hele nacht regen was het gelukkig even droog, maar alle goeie dingen (en dus ook de slechte) komen in 3en. Na het afbreken van het klittenbandje, het begeven van de accu maakte nu de afstandsbediening van de moover geen contact meer dus is ook nu handkracht geboden. Het lukte om samen de kar van de wiggen te halen en aan te koppelen. Grotere zorg was om hem op de volgende camping, vlakbij het Viadukt van Millau, waterpas te krijgen, want met anderhalf persoon (lia is nou niet echt handig in deze) wordt dat een hele klus. Maar het geluk is met de domme. We staan op een mooi plekkie, kijken over het riviertje de Tarn en wonder boven wonder de plek is zo vlak dat we zonder hulpmiddelen waterpas staan. Laten we het er op houden dat ieder krijgt wat hem/haar toekomt. Het weer is ook hier niet je dat maar het schijnt beter te worden. Na dat de boel weer op zijn pootjes stond is Jan gaan klooien met de moover-afstandbediening. Op het internet werden de problemen ook gemeld met mogelijk oplossingen dus op goed geluk aan de slag. Met veel moeite (het is maar plastic en dat breekt zo) heeft hij een stukje van de boven- en onderlaag van elkaar weten te krijgen, Lia kon er een stukje plastic tussen douwen en het is niet te geloven het ding maakt weer contact dus we kunnen weer een bergie op. We blijven hier tot waarschijnlijk maandag. Hoe dan verder?..........Jullie lezen het wel in een volgende up-date….

zondag 21 mei 2017

Lazise

Jawel mensen,
Peschiera de ingang 

Het beeld van Julia iedereen moet natuurlijk met haar op de foto
Jullie zien het goed we staan nog steeds aan het Gardameer. Het is hier goed toeven en het weer is fantastisch. Een lekker zonnetje, temperatuur tussen de 25 en 30 graden en als het al te benauwd wordt even een onweersbui en alles is weer opgefrist. De dekbedden hebben we ingewisseld voor een lakentje dus ook ’s-nachts is het niet te warm. Hebben jullie dan helemaal niets beleefd zullen jullie denken want het is immers al een tijdje geleden dat we wat hebben laten horen. Nou dat klopt maar Lia moest eerst even bij komen. Vorige week zaterdag (het was de 13e) ben ik aan de dood ontsnapt!!!!! ’s-Morgens in alle vroegte (rond half 9 dus) zit Jan buiten bij het oventje te wachten tot dat de broodjes gaar zijn. Het weer is dus zoals gezegd prachtig en dus staat de deur gewoon open. Lia zit al aan de gedekte tafel vliegt er plots een vogel naar binnen………..Blinde paniek, hartkloppingen, hoge bloeddruk en wat je nog meer kan verzinnen. In ieder geval de boter, kaas en eieren lagen op de grond, de vogel, zo mogelijk nog meer geschrokken, was gevlogen en Jan lachen. Dus meer dan genoeg bedakt om het op zijn Volendams te zeggen en tot rust komen was een verreiste en waarom zou je de kou op gaan zoeken als het hier zo lekker en ook gezellig is want het lijkt wel of alle ouwe lui (daar horen wij natuurlijk niet bij) uit Nederland zijn weg getrokken om hier te genieten van zon, meer en lekker eten.

Het balkon van Romeo en Julia in Verona
Ondanks het mooie weer en de rest, hebben we toch besloten om woensdag aanstaande het Italiaanse achter ons te laten en weer richting Oostenrijk te gaan. Het weer schijnt daar ook beter te gaan worden en eens moet je toch gaan opbreken. We blijven dan ruim 2 weken in Karinthië en hebben dan nog een weekje de tijd om weer terug te keren naar het Edamse of Ilse moet andere plannen hebben dan zijn we er natuurlijk wat eerder maar of dat gaat gebeuren horen jullie dan  van ons……………

donderdag 4 mei 2017

Lazise

Lazise, 4 mei
Ons plekje Camping Fossalta
We staan dus aan het Gardameer in Italië. Vorige week donderdag hebben we Oostenrijk verlaten. Iets eerder dan gepland maar zoals al eerder gemeld Lia wil niet met de sleurhut op wintersport en er werd sneeuw verwacht. De winterbanden waren al omgewisseld dus we zoeken het mooie weer op. Via de Brennerautobaan is het land van Pavarottie dus ons doel geworden. Een ritje van 250 kilometer met op de Brenner forse sneeuwbuien (maar rustig aan achter een vrachtwagen geen enkel probleem) de weg was schoon maar op de bomen en in de berm lag toch zeker een laagje van 5 cm. sneeuw.
Aangekomen bij Lazise hebben we al snel een mooi plekje gevonden en de boel neer gezet. We waren net aan het overleggen wat te doen met het eten toen het aarde donker werd en er een behoorlijk buitje los barstte. Dat laatste gebeurd hier meer (gelukkig meestal in de nacht zodat we overdag lekker kunnen genieten van de zon).
Wat wel opvalt is dat je tegenwoordig in het voorjaar niet op vakantie kunt gaan zonder hond(en). Nu staan we wel op een camping waar honden zijn toegestaan maar toch…….. Het ontlokte Jan de zeer verstandige opmerking dat als je op een camping zou staan waar huisdieren verboden zouden zijn dat je dan waarschijnlijk geen beesten zou zien. De slimmerd!!!
Voorlopig hebben we hier nog niet van al het moois genoten dus blijven we nog een paar dagen. Waar de wind ons dan heen blaast (als die er is) weten we nog niet. Het kan zijn dat we in Istrië belanden maar voor het zelfde geld is het terug naar Oostenrijk of dieper Italië in alles is afhankelijk van het (mooie) weer, we houden jullie bij tijd en wijle op de hoogte……….





zaterdag 22 april 2017

Natters

Natters, 22 april
Hallo luitjes,
Camping Nattersee
Nu we een weekje onderweg zijn wordt het toch tijd om eens iets van ons te laten horen.
Zondag eerste Paasdag hebben we dus het Edamse verlaten en zijn richting Luxemburg vertrokken. Jan dol enthousiast dat hij eindelijk weer de weg op kon en Lia met de nodige tegenzin.Het was koud maar droog en zelfs een waterig zonnetje, maar na de tunnels (bij Utrecht) begon het slechte weer. Regen, regen en nog eens regen. Aangekomen bij La Rochette was het wel weer droog maar KOUD niet te geloven. Lia heeft altijd gezegd niet met de caravan op wintersport te willen maar Jan daarin tegen zou de sleurhut graag eens uit willen proberen bij kou. Nou dat is dus gelukt. Je geloofd het niet, op de camping een zonnetje en zelfs 15 graden dus mooi weer om eenritje te maken richting Moezel om daar wat foto’s te maken. Nou dat is mooi niet gelukt we kwamen in een forse sneeuwbui terecht en de temperatuur adviseerde om lekker in de auto te blijven.
Wat we begrepen hebben is het thuis ook wel koud geweest maar sinds we er met de kar op uittrekken hebben we dit nog niet meegemaakt. Een smal bed van 140 cm heeft dan zijn voordelen je ligt wat dichter bij elkaar en deelt zo de warmte maar zelfs dat was niet genoeg er moest een extra dekbed bij om op temperatuur te blijven.
Donderdag 20 april hebben we Luxemburg verlaten en zijn richting Oostenrijk gegaan. We hebben 2 nachtjes doorgebracht te hebben in de omgeving van Stuttgard staan we nu dus op camping Nattersee en kijken uit op de besneeuwde bergen. Onderweg hier naar toe zijn we door een waar sneeuwlandschap gereden, het zag er prachtig uit want er scheen ook nog een lekker zonnetje maar we vroegen ons wel even af of we echt met onze zomervakantie waren begonnen.

De vooruitzichten zien er niet beroerd uit. Hier blijven we ongeveer een weekje en dan is het de bedoeling om via de Brenner door te gaan naar Italië of die planning gehandhaaft blijft? De tijd zal het leren dus blijft ons volgen………

donderdag 19 mei 2016

Hermagor 2016

Hermagor, 19 mei 2016
Nadat hij de hele nacht had liggen woelen vond Jan het afgelopen zondag de 15e mei om half zeven de hoogste tijd om op te staan. Even een snel ontbijt, de laatste spullen inladen en karren maar. Om 8.00u reden we Edam uit naar onze eerste overnachtingsplaats die was gepland even onder Frankfurt.  Met een waterig zonnetje gingen we van start dat later in de morgen steeds meer kracht kreeg. De reis verliep voorspoedig, een kop koffie en een broodje op zijn tijd, weinig vrachtverkeer op de Duitse autobahn met als gevolg dat we om 15.00u op de plaatst van bestemming waren. De camping ligt aan een klein meertje. Gelukkig kregen wij een plaatst niet pal aan het water maar een treetje hoger want wat bleek er zat een troep ganzen die later op de avond en de volgende morgen in alle vroegte aan de wandel gingen over de camping. Diverse ouderparen met een stuk of 10 jongen per stel. Heel leuk als je van vogels houd maar niet als je naam Lia is.

Om 08.30 was alles weer ingepakt en vervolgde we onze route nu richting de Oostenrijkse grens. Ook nu was er weinig vrachtverkeer te bekennen, op 2e Pinksterdag mochten ze blijkbaar ook de weg nog niet op. Vervelend voor diegene die hun brood op de weg moeten verdienen maar voor ons wel prettig. Het weer was afgelopen maandag diep triest. Regen, regen en nog eens regen. We waren net een uurtje onderweg toen een paar auto’s voor ons een Bulgaar in zijn bestelbusje niet oplette en bij wegwerkzaamheden op een paar betonblokken dook en over de kop vloog. De brokstukken lagen overal maar we konden er gelukkig nog net langs (er stond al wat hulp bij dus ons hadden ze niet nodig.) Later op de radio werd er een forse file gemeld dat had ons zeker een uur of 2 opgehouden maar nu waren we toch rond 16.00u op de camping.
Een droog uurtje hebben we niet gehad, alleen (die mazzel hadden we dan weer wel) ’s-Morgens bij het opbreken was het wel droog maar ijzig koud. Geloof het of niet maar het heeft ’s-Nachts niet geregend maar gesneeuwd. Ook tijdens onze laatste etappe op de top van de Tauernautobahn, we konden onze ogen niet geloven, hadden we nog wat sneeuwvlokken op het autoraam. We zagen onze geest al dwalen! We willen mooi weer en hebben niet gekozen voor een wintersportvakantie.
Het valt allemaal gelukkig best mee. Het waren maar een paar verdwaalde vlokken want éénmaal door de Katzenbergtunnel en in Karinthië aangekomen scheen de zon. 

We hebben dit keer gekozen voor de Schlugacamping in Hermagor in plaats van de Seecamping. Er is hier wat meer nering wat natuurlijk ook komt door de Duitsers die Pinkstervakantie hebben. Om 12.30u zijn we aangekomen en een uurtje later zaten we in het zonnetje aan een glaasje fris want Jan heeft (niet te geloven in de ruim 40 jaar dat we elkaar nu kennen nog nooit gebeurd) zijn lunch overgeslagen want hij had tijdens de koffiestop trek in een stukje appelgebak en dat was een beetje groot, voeg daarbij nog een lading slagroom en dan heb je een hele maaltijd achter je kiezen.
Woensdag (gisteren dus) was een mooie zonnige dag. Vandaag is het wat minder het begon met een paar wolkjes en later veranderde dat in regen maar dan hebben we hier een prachtig saunacomplex waar we ons prima kunnen vermaken. Inmiddels is het weer droog en zijn de vooruitzichten uitstekend met andere woorden het begint echt op vakantie te lijken.

Voorlopig zijn jullie even op de hoogte van onze “belevenissen” als er weer wat te melden is dan komt het in het vervolg van deze “nieuwsbrief”………………Dus houdt hem in de gaten……….