Hermagor, 19 mei 2016
Nadat hij de hele nacht had liggen woelen vond Jan het
afgelopen zondag de 15e mei om half zeven de hoogste tijd om op te
staan. Even een snel ontbijt, de laatste spullen inladen en karren maar. Om
8.00u reden we Edam uit naar onze eerste overnachtingsplaats die was gepland
even onder Frankfurt. Met een waterig
zonnetje gingen we van start dat later in de morgen steeds meer kracht kreeg.
De reis verliep voorspoedig, een kop koffie en een broodje op zijn tijd, weinig
vrachtverkeer op de Duitse autobahn met als gevolg dat we om 15.00u op de
plaatst van bestemming waren. De camping ligt aan een klein meertje. Gelukkig
kregen wij een plaatst niet pal aan het water maar een treetje hoger want wat
bleek er zat een troep ganzen die later op de avond en de volgende morgen in
alle vroegte aan de wandel gingen over de camping. Diverse ouderparen met een
stuk of 10 jongen per stel. Heel leuk als je van vogels houd maar niet als je
naam Lia is.
Om 08.30 was alles weer ingepakt en vervolgde we onze route
nu richting de Oostenrijkse grens. Ook nu was er weinig vrachtverkeer te
bekennen, op 2e Pinksterdag mochten ze blijkbaar ook de weg nog niet
op. Vervelend voor diegene die hun brood op de weg moeten verdienen maar voor
ons wel prettig. Het weer was afgelopen maandag diep triest. Regen, regen en
nog eens regen. We waren net een uurtje onderweg toen een paar auto’s voor ons
een Bulgaar in zijn bestelbusje niet oplette en bij wegwerkzaamheden op een
paar betonblokken dook en over de kop vloog. De brokstukken lagen overal maar
we konden er gelukkig nog net langs (er stond al wat hulp bij dus ons hadden ze
niet nodig.) Later op de radio werd er een forse file gemeld dat had ons zeker
een uur of 2 opgehouden maar nu waren we toch rond 16.00u op de camping.
Een droog uurtje hebben we niet gehad, alleen (die mazzel
hadden we dan weer wel) ’s-Morgens bij het opbreken was het wel droog maar
ijzig koud. Geloof het of niet maar het heeft ’s-Nachts niet geregend maar
gesneeuwd. Ook tijdens onze laatste etappe op de top van de Tauernautobahn, we
konden onze ogen niet geloven, hadden we nog wat sneeuwvlokken op het autoraam.
We zagen onze geest al dwalen! We willen mooi weer en hebben niet gekozen voor
een wintersportvakantie.
Het valt allemaal gelukkig best mee. Het waren maar een paar
verdwaalde vlokken want éénmaal door de Katzenbergtunnel en in Karinthië
aangekomen scheen de zon.
We hebben dit keer gekozen voor de Schlugacamping in
Hermagor in plaats van de Seecamping. Er is hier wat meer nering wat natuurlijk
ook komt door de Duitsers die Pinkstervakantie hebben. Om 12.30u zijn we
aangekomen en een uurtje later zaten we in het zonnetje aan een glaasje fris
want Jan heeft (niet te geloven in de ruim 40 jaar dat we elkaar nu kennen nog
nooit gebeurd) zijn lunch overgeslagen want hij had tijdens de koffiestop trek
in een stukje appelgebak en dat was een beetje groot, voeg daarbij nog een
lading slagroom en dan heb je een hele maaltijd achter je kiezen.
Woensdag (gisteren dus) was een mooie zonnige dag. Vandaag
is het wat minder het begon met een paar wolkjes en later veranderde dat in
regen maar dan hebben we hier een prachtig saunacomplex waar we ons prima
kunnen vermaken. Inmiddels is het weer droog en zijn de vooruitzichten
uitstekend met andere woorden het begint echt op vakantie te lijken.
Voorlopig zijn jullie even op de hoogte van onze
“belevenissen” als er weer wat te melden is dan komt het in het vervolg van
deze “nieuwsbrief”………………Dus houdt hem in de gaten……….

