 |
| Ons plekje op de camping Nenzing |
Nenzing, 7 mei
Goeie morgen luitjes thuis,
Het is alweer even geleden dat we wat van ons hebben laten
horen dus even kort een up-date.
 |
| Binnen zwembad |
Vorige week dinsdag zijn vertrokken van uit een toen nat en
koud Zwarte woud. Het zou er niet veel beter worden dus de boel ingepakt en naar
het Oostenrijkse Vorarlgebergte gereisd waar we nu dus nog zijn.
Het weer hier is redelijk wisselvallig. We hebben een hele
dag (en ook de nacht) regen gehad, de volgende dag een loei harde wind die ons ’s-Nachts
het bed uit joeg om de luifel binnen te halen, gelukkig op tijd om brokken te
voorkomen welk geluk onze buren niet hadden. We hebben het ook bloedwarm (30
graden) gehad maar meest is het rond de 18 tot 20 graden en met een zonnetje
erbij is dat best uit te houden.
Graag hadden we een ritje gemaakt over de hoogste berg van
dit stukje Oostenrijk (de Piz Buin) de zogenaamde Silvrettaroute (zo’n 25 jaar
geleden ook gedaan met de meissies en dat was werkelijk schitterend) maar
helaas…….. dat kan niet door gaan want de pas is nog gesloten er ligt nog te
veel sneeuw en is dus niet begaanbaar. Maar we hebben een (noodgedwongen)
alternatief.
 |
| Buiten zwembad met warm water |
 |
| Lia probeert mij te raken maar natuurlijk mist ze |
Zaterdag verlaten we deze camping en verkassen we via Tirol naar
Karintië en normaal gesproken zouden we via de Arlbergtunnel reizen maar die is
gesloten dus het eerder genoemde alternatief over de pas treed in werking. We
zijn er al gedeeltelijk langs geweest toen we in Lech sneeuwballen zijn gaan
gooien. De “grote”weg is open maar daar naast waren ze nog volop bezig met het
ruimen van de sneeuw, met shovels werd alles zoveel mogelijk aan de kant
geschoven. Een mooi gezicht al die sneeuw maar je moet er toch niet aan denken
daar een heel jaar te wonen. In mei ben je nog aan het sneeuw ruimen en voor
dat je er echt van af bent valt er alweer een verse lading. (Van de week is er
ook nog genoeg gevallen vanaf 1800 mtr. hoogte daar, lager, bij ons dus was, er regen).
 |
| Alberg pas |
Volgende week laten we jullie weten of we alle bochies en
tunneltjes van de Arlbergpas hebben overleefd (als jullie niets meer horen niet
dus……) Jan zal er wel wat foto’s van nemen mits hij niet vergeet het schijfje
in zijn toestel te doen is hem al 2 keer overkomen, na een fiksen wandeling/klimpartij aangekomen bij het te filmen object en dan…..jammer
zit dat rot kaartje nog in de computer. Soms zit het mee en soms zit het tegen
zo kun je bijvoorbeeld een half uur klooien met een schroefje maar daar mag ik
niets over schrijven, vraag het me maar als we weer eens thuis zijn dan zal ik
het vertellen als Jan niet mee luistert. Jullie horen weer van ons volgende
week nu gaan we nog even genieten van een kop koffie en het zonnetje……………………